Σάββατο, 8 Νοεμβρίου 2008

Ο ΑΝΑΡΧΙΚΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ

O Mιθριδατης του Ποντου , ηταν εκεινος που στα μετα-Αλεξανδρινα χρονια εγινε βασιλιας του Ποντου. Ηταν μισος Περσης κ μισος Ποντιος στην καταγωγη. Ειχε σαν ονειρο του να πραγματοποιησει το ανεκπληρωτο οραμα του Μεγαλου Αλεξανδρου , να ενωσει τον ελληνικο με τον Περσικο πολιτισμο. Κύριο εμποδιο ο απο δυσμας κινδυνος της εποχης.
Η ανερχομενη τοτε Ρωμη...καταπινε κυριολεκτικα τα εδαφη της Ευρωπης το ενα μετα το αλλο. Ο Μιθριδατης καταλαβε γρηγορα πως οι βλεψεις της θα στρεφοταν κπρος την Ανατολη. Ενωσε λοιπον τους λαους του Ποντου, του Καυκασουκαι της σημερινης Αζοφικης κ Ουκρανιας, σε ενα στρατο που θα μαχοταν εναντια στον επεκτατισμο των Ρωμαιων.
ο θαυμασμος του για τον Μεγα Αλεξαντρο δεν τον αφηνε να καταλαβει πως οι τακτικες μαχες των Μακεδονων δεν ηταν πλεον συγχρονες και μπροστα στους νεους ελιγμους των ρωμαικων λεγεωνων οι φαλλαγγες ηταν ανικανες κ κατδικασμενες σε ηττα.
Παρ ολα αυτα απελευθερωνει διαφροες περιοχες. Στην Περγαμο πραγματοποιει ενα μεγα πογκρομ των ρωμαιων πλουσιων που κυριαρχουσαν στη νοικονομια κ τους εξοντωνει κ μοιραζει ισοποσα την περιουσια τους στον λαο.Για τον ευατο του δε κραταει τιποτα.
Οι Ρωμαιοι δεν ητν διατεθειμενοι να το βαλουν κατω. Οργανωνονται κ του αποδεκατιζουν για πρωτη φορα το στρατο. Συμμαχοι απο ταβασιλεια της Βιθυνιας δορυν καιροσκοπικα. Οσο καιρο νικαει ο Μιθριδατης τον στηριζουν, οταν ομως η ηττα βρισκεται προ των πυλων τον προδιδουν κ στρεφονται στην Ρωμη.
για δευτερη φορα οργανωνει τους λαους της Μαυρης Θαλλασας κ εκστρατευει ξανα εναντια στους Ρωμαιους.
Καποια στιγμη κυνηγημενοι ρωμαιοι στρατηγοι συνφραμουν μαζι του,
για δευτερη φορα οι νεες τακτικες των σαφως ολιγαριθμωβν ρωμαιων μπροστα στις στρατιες της ανατολης αποδυκνυονται ανωτερες. Ο στρατος του αποδεκατιζεται.
Καταφευγει κυνηγημενος στα βαθη της περιοχης που σημερα λεγεται Ουκρανια. εκει οργανωνει νεο στρατο για τριτη φορα. ετοιμαζεται για την τελικη μαζη κ στο περασμα του απο περιοχες της Μαυρης Θαλασσας στρατολογει φδιαφορους λαους , οι οποιοι αγαπαν τον ιδιο κ σεβονται τον ηδη υπαρχοντα θρυλο του
Για τριτη φορα χανει το πολεμο απο τους Ρωμαιους.
Καταφευγει στην Μαυρη θαλασσα.
Λαοι της που ζουσαν στην κεντρικη κ βορεια ευρωπη ερχονται σε επαφη μαζι του κ του προτεινουν ενα...τρελο σχεδιο.
Να διασχισει την Ουκρανια κ την Αναντολικη Ευρωπη με το νεο στρατο που θα ετοιμασει κ να χτυπησει την ιδια την Ρωμη (τη στιγμη που Ρωμαιοι πιστευαν για τριτη συνεχομενη φορα πως τον ειχαν σκοτωσει ή στην χειροτερη πως θα εμφανιζοταν παλι μπροστα τους απο την ανατολη). Οι λαοι της Ευρωπης θελουν να χτυπησει ο Μιθριδατης απο βορειοανατολικα την Ρωμη τη στιγμη που αυτοι θα επιτιθονται απο δυτικα.
Οι πολυ κοντινοι του ομως εχουν κουραστει με τις περιπετειες του. Η ρωμαικη κατασκοπεια πλευριζει τον γιο του Μιθριδατη κ του προτεινει να παραδωσει τον πατερα του με ανταλλαγμα την ηγεμονια του Ποντου σε μια νεα ταξη ρωμαικων πραγματων στην περιοχη.
Φοβουμενος απο παιδι την προδοσια ο Μιθριδατης μιασ κ ακομα κοι γονεις του τον θελαν νεκρο, ειχε αποκτησει ανοσια στα δηλητηρια , καταναλωνοντας μεγαλες ποσοστητες καθημερινα απο δαυτα.
Η τελικη σκην του δραματος βρισκει αυτον τον ενδοξο ανθρωπο κλειδωμενο σε ενα δωματιο κ τους προδοτες μαζι με τους ρωμαιους να προσπαθουν να σπασουν την πορτα. Σαν τελευταια κινηση υπερηφανιας ο Μιθριδατης προσπαθει να αυτοκτονησει καταναλωνοντας υπερβολικες ποσοστητες δηλτηριων που ομως δε φερουν αποτελεσμα στον ηδη προετοιμασμενο αποχ ρονια οργανισμο του. Μονο μετα απο μερες θα πεθανει τελικα.
Οι Ρωμαιοι ανακοινωνουν για πολλοστη φορα στους υπηκοους τους πως ο Μιθριδατης ειναι νεκρος , ομως πλεον κανεις δεν πιστευει πως ειναι δυνατον να πεθανε ο Ποντιος βασιλιας, ετσι αποφασιζουν να παρελασουν το λειψανο του τους δρομους της Ρωμης.
Οι πολιτες της Ρωμης κοιτωντας το νεκρο σωμα του να παρελαυνει στην πολη γνωριζουν πως ο δρομος για την κατακτηση της Αναντολης ανοιξε αλλα...στεναχωριουνται που τελικα απεβιωσε ενας ζωντανος θρυλος.
Το ιδιο το ρωμαικο κρατος αναγνωριζει το μεγεθος του αντιπαλου του κ του αποτιει φορο τιμης.
Αυτο που βγαιενι σαν τελικο συμπερασμα απο τη δραση του Μιθριδατη ειναι πως σε κοινωνικο επιπεδο νοιαζοταν για την ευμηερια ολου του λαου του
ειχε βαθα αισθηση κ γνωση των δυο κυριαρχων πολιτισμων της εποχης κ ηθελε το παντρεμα αυτων (ελληνικου κ περσικου)
καταφερε να ενωσει τους λαους της περιοχης κ να κερδισει το θαυμασμο λαων της βορειας κ δυτικης ευρωπης
κ τελικα κ των ιδιων των αντιπαλων του ρωμαιων
κ εν τελει αυτο που καταφερε παρα τις συνεχομενες ηττες του , ηταν να καθυστερη την ρωμαικη αυτοκρατορια επι 80 χρονια απο το να γινει...αυτοκρατορια.



ΥΓ-Ο τιτλος ειναι ποιητικη αδεία μιας κ ηταν ο μονος βασιλιας της εποχης του που εκεβε τους ισχυρους(ρωμαιοι)για να δωσει τα αγαθα στον λαο του(Καταληψη Περγαμου)

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

 
© Copyright by SAMURAI KABATZA  |  Template by Blogspot tutorial